Breaking2 | Laat Kipchoge – het aapje van Nike – vrij!

Marathon onder de 2 uur, sport met regie.....

Veelbewogen sportweken op mijn pad. Als actief sporter in diverse disciplines erg geraakt door het overlijden van topklimmer Ueli Steck. Een van mijn helden. Hij viel van de Nuptse tijdens een acclimatisatieklim. Een man die op alle bergen snelheidsrecords had en die met zachte, ja zelfs lieve stem, de wereld te woord stond. Zie de diverse filmpjes op Youtube; een schatje, een authentieke kerel met hart en passie. Hij viel naar zijn dood. In zijn harnas.


Ook kruiste het Nike-project Breaking2 mijn weg. Nike heeft bedacht dat ‘de mens’ een marathon onder de twee uur kan lopen. Dat zou inderdaad een heroïsche prestatie zijn. Nike helpt daarbij. Keniaanse marathonloper Eliud Kipchoge wordt onder laboratoriumomstandigheden klaargestoomd en loopt op 6 mei een eindtijd van 2.00,25 uur, een verbetering van het wereldrecord (2.02,57) met 2,32 minuten, maar niet onder de twee uur. Ik heb hier niets mee. Ik schets mijn ergernis.

Het merk Nike gaat er met mijn sport vandoor. Nu is Nike al in de basis een marketingconcept en geen schoenenfabriek, dus deze zoektocht naar aandacht past in het straatje. Het NRC meldt ook: ‘En Nike, de initiatiefnemer van het experiment Breaking2, is die tevreden? Zonder enige twijfel, want de recordpoging kreeg veel media-aandacht en werd uit marketingoogpunt een succes’.

Verbazingwekkend vind ik alle positieve reacties op mijn tijdlijnen. Ik heb veel actieve sporters in mijn netwerk, met name trailrunners, die avontuur en genieten als hoogste waarden op hun blazoen hebben staan. Waarom dan die euforie? Ergens wordt, onder perfecte omstandigheden, of beter laboratorium-omstandigheden, een keer, als het weer het toelaat, met een select publiek (€), op een atletiekbaan in het bos, uit de wind, met handenvol hazen, met extreem krachtige sportdrankjes, met aerodynamische kleding en op magische schoenen een poging gedaan. Het NRC voegt er nog aan toe: ‘Zelfs de (elektrische) auto die het tempo aangaf en met een grote klok veel tegenwind wegnam kon het verschil niet maken’. Wat heeft dit nog met sport te maken zoals we dat bijvoorbeeld in de Olympische filosofie Beschreven zien?

'Het belangrijkste bij de Olympische Spelen is niet het winnen maar het deelnemen, zoals het in het leven niet begonnen is om te veroveren, maar om het leveren van goede strijd'.

En dan? We weten inmiddels dat Kipchoge 25 seconden tekort kwam. Maar als het gelukt was? Rent Nike dan door naar de volgende sport? Als er geen media-aandacht meer te halen is na het slechten van de barrière, licht je dan je hielen?

Tekenend, of beter schrijnend, vind ik de glimlach van Kipchoge waar iedereen het over heeft. ‘Zou hij balen dat hij het niet gehaald heeft? Jeetje hij kan gewoon lachen!’ Natuurlijk kan de beste man lachen! Denk eens terug aan de polsstokhoogspringer Sergey Bubka. Die deed er toch ook 25 pogingen over om de barrière van 6 meter te slechten? Dat is 25 keer een miljoen euro bijschrijven op je rekening. Heb je gezien hoe makkelijk Kipchoge liep die laatste kilometer? En hoe ontspannen hij was na de finish? Die was niet echt naar de kloten hoor! Als die kerel een beetje gas had gegeven had hij hem fluitend in 1.59.59 afgelegd! Maar zo werkt commerciële sport niet. En dat heeft Kipchoge haarfijn door. Gelukkig maar. Zijn marktwaarde is gestegen zoals het NRC terecht opmerkt en de komende jaren gaat hij nog vele miljoenen opstrijken in zijn pogingen alsnog die twee uur te breken.

Het aardige is dat het NRC meldt: ‘De ervaring van ‘Monza’ leert dat die mythische barrière de komende decennia vrijwel zeker niet geslecht zal worden. Omdat het simpelweg bijna onmenselijk is, zelfs voor een supergetrainde atleet, twee uur aaneen gemiddeld iets harder dan 21 km/u te lopen’. Complete onzin! We hebben één poging gezien, de allereerste, waarbij 2,32 minuten van het wereldrecord is afgelopen en nu zouden die laatste 25 seconden in decennia vrijwel niet geslecht kunnen worden? Er zijn echt procenten van het wereldrecord afgelopen, een ongekende doorbraak. Welke journalist schrijft zoiets?

Wat moet ik hiermee? Ueli Steck klom helemaal alleen de steilste wanden in de alpen op. Iedere stap had zijn laatste kunnen zijn. Puur, sportsmanship, passie, drive, professionaliteit, vakmanschap, solo, avontuur, echt. Ik weet oprecht niet welke sponsors achter hem stonden. Hadden we hem in een indoorhal, aan een touw, met constante perfecte temperatuur, hoogtemeters moeten laten maken, met Nike op zijn derrière, zo een Everest-beklimming simulerend? Where’s the fun in that?

Misschien is dat het wel, FUN. Wanneer heb ik nou voor het laatst eens een echte marathon gezien met strijd? Atleten die elkaar tot het uiterste tergen, met echt publiek en een lintje aan de meet, maar bovenal een eigen wil en wedstrijdmentaliteit. Ik weet het wel, het was de dutch battle in Utrecht, waar Michel Butter won. Dat was heerlijke strijd!

Terloops wordt opgemerkt dat het Nike-project een oranje randje heeft gezien de inbreng van Jos Hermens en zijn Global Sports Communications. Dit is de man die al jaren vanaf de motor wedstrijden regisseert. Atleten die demarreren worden terechtgewezen en teruggehaald. Als toeschouwer wil ik dat helemaal niet. Ik kijk 100 keer liever een veldrijwedstrijd of de Ronde van Vlaanderen waar conform goed sportsmanship gestreden wordt voor iedere meter, man tegen man, vrouw tegen vrouw. Alhoewel, zonet lees ik in de Volkskrant dat Dumoulin in de Giro zo lang mogelijk gaat uitstellen om in het roze te rijden. Het betekent namelijk elke dag een huldiging, een persconferentie, dopingcontrole en je bent drie uur later in het hotel dan je concurrenten. Bovendien geeft het druk… Dit betekent dus dat ik naar een Giro kijk waar alle renners zo lang mogelijk proberen uit te stellen om in het roze te rijden.

Ik hoop dat alle bobo's genoten hebben van Breaking2, maar doe mij maar weer iets minder commercie, sport zonder regie. Straks gaat hardlopen nog op voetbal lijken en krijgen we schwalbes op de Coolsingel. 'Laat Kipchoge vrij!', zo luidt mijn noodkreet/ Misschien verrast hij ons...

Bronnen:
Artikel NRC: https://www.nrc.nl/nieuws/2017/05/06/een-marathon-onder-de-twee-uur-bijna-onmenselijk-a1557524

Jan Fokke Oosterhof

 

Login to post comments

Over CIFLA

Cifla is een samenstelling van de Latijnse woorden citius (snel) en flatus (wind). Snel als de wind, dat klinkt keurig, maar eigenlijk betekent het "snelle scheet". De naam is een mild protest tegen de destijds nogal formele en behoudzuchtige atletiekwereld
 

Partners

NeerlandiaHoutenVloeren kl

 

 

 

 

 

Sponsors Racerunning

gehandicaptensport kl

2ehandszorghulpmiddelen kl

gemeentebergendal kl

 

LogoBeideWeeshuizen

 

LogoWillisTowersWatson