De Goretex Trans Alpine Run, een avontuur in 7 dagen

Hans en Renske Dickhout liepen als team Hänsl&Rensl de Trans Alpine Run

Alpentrails hebben al jaren mijn warme belangstelling, ik heb er de nodige gelopen. In 2012 deed ik mee aan de Salomon4Trails, een vierdaags trailevent door de Alpen. En sinds die tijd spookte de zevendaagse variant, de Trans Alpine Run, door mijn hoofd. Maar ja, 7 dagen, ik werd ouder en je moet deze run in een team van 2 lopen. Dus een maatje had ik ook nodig. Toen dochter Renske mij anderhalf jaar geleden vroeg of ik met haar die Trans Alpine Run zou willen lopen hoefde ik dus niet lang na te denken. We spraken af te gaan voor de editie van 2018 en vanaf dat moment begon ook eigenlijk de voorbereiding, in ieder geval in het hoofd! Vanaf januari ben ik echt gericht gaan trainen, vaak ook samen met Renske. Een gezamenlijk trainingsweek in de Vogezen begin mei zou voor ons de testcase zijn of we het aandurfden. En dat durfden we en we schreven in.  Nog meer voorbereiding volgde en op 30 augustus reden we naar Garmisch Partenkirchen, met onze begeleiders, Annelies en Kaj. Na 2 dagen acclimatiseren in de stromende regen kwam D-day, 2 september, er dan echt aan, een verslag van deze 7 dagen:

Dag 1, Garmisch Partenkirchen – Nassereith, 44,5 km, 2603 D+

Onder de klanken van ACDC’s Highway to Hell klinkt het startschot voor bijna 300 teams. Het is droog maar de wolken hangen laag. Al snel lopen we in de mist. Gaandeweg wordt het beter weer en op de finish schijnt de zon. We hebben ons gespaard, want de week is nog lang.

img 3278

Dag 2, Nassereith -Imst, 27,1km, 1384 D+

Het is mooi weer en we hebben er zin in. De etappe is iets korter vanwege een stuk weggeslagen pad. Dat komt goed uit want morgen is de Koningsetappe.

Dag 3, Imst- Mandarfen. 53,3 km, 2970 D+

Rustige start over goed begaanbare paden, daarna mooie single tracks hoog boven het Pitztal, het is echt genieten. We hebben deze etappe goed ingedeeld want op de laatste 12 km, licht stijgend door het dal, kunnen we nog steeds grote stukken hardlopen. We finishen na ruim 11 uur. De langste etappe zit erop en het vertrouwen in een goede afloop groeit!

img 3324  img 3450

Dag 4, Mandarfen-Solden, 31,1 km, 2270 D+

Onder een strakblauwe lucht vertrekken we. Gaandeweg wordt het zwaarder en zwaarder. We worden weer met beide voeten op de grond gezet: een hele steile en technische klim naar 3000m, gevolgd door een afdaling over rotsen en sneeuw en een taai stuk over troosteloze skihellingen. Direct na de finish staat de speaker nog wat te keuvelen over Hänsl und Rensl. En plein public wordt even duidelijk gemaakt dat der Hänsl de op een na oudste deelnemer is, ahum…..

Dag 5, Solden- St Leonhart im Passeier, 40km, 2478 D+

Weer een 40-er vandaag. Gelijk vanuit Solden steil omhoog   over prachtige single tracks naar Timmelsjoch. De voorgaande dagen beginnen hun tol te eisen. Gisteren zijn ongeveer 50 deelnemers uitgevallen: geblesseerd of buiten de tijdslimiet beland. Ook Renske gaat steeds moeizamer lopen, last rond haar knie. Met een van pijn vertrokken bekkie finisht ze toch weer netjes. De dokter van de medical crew is redelijk optimistisch dus we gaan met nieuwe moed de nacht in.

Dag 6, St Leonhart im Passeier- Sarnthein, 35,1 km, 2755 D+

We staan weer aan de start, Renske gaat het toch proberen. Al snel geeft ze aan zoveel pijn te hebben dat ze niet verder kan. Team Hänsl und Rensl stopt hier, Hänsl gaat alleen verder. Met betraande ogen zet ik de achtervolging in en ben nog net binnen de tijdslimiet bij post 1. Bij V2 is Renske inmiddels samen met Annelies om mij aan te moedigen, op het hoogste punt van vandaag staat Kaj voor extra geluid! Vandaag finish ik als solo loper.

Dag 7, Sarnthein- Brixen, 35,7 km, 2355 D+

De laatste etappe, Renske heeft nog teveel last en start niet. Vandaag loop ik samen met Esther de Joode, ook inmiddels solo loper van een team. Een prachtige etappe met steeds mooi zicht op de Dolomieten. We houden samen een mooi tempo en net binnen de 8 uur finishen we in opperbeste stemming voor de laatste keer de finishlijn.

img 3526   img 3537

Wat een avontuur, het was heel lang een droom die nu uit is gekomen: de TAR lopen en finishen! Maar het was me het weekje wel. 7 dagen achter elkaar veel van je lichaam vragen is zowel fysiek maar ook mentaal zwaar. Je leeft in een flow waarin weinig/geen ruimte is om echt tot rust te komen. ‘s Morgens vroeg opstaan, snel zoveel mogelijk eten, naar de start om, op de meeste dagen, om 7 uur te starten. Nadat je gefinisht bent zo snel mogelijk naar het appartement om aan het herstel te werken. Het innemen van voldoende koolhydraten, proteïnen en veel drinken. Om fysiek de volgende dag weer zo fris als mogelijk (!) aan de start te staan hadden wij ook het Herzog Compry Recovery www.compryrecovery.com  systeem tot onze beschikking. Het versnelt het herstel na inspanning. Met dit systeem heb je als het ware je eigen masseur bij je. Ieder uurtje dat we konden rusten gebruikten we, benen omhoog, licht rekken en als er tijd voor was even languit op bed. Vaak zat er maar twee tot drie uur tussen finish en de pastaparty en briefing voor de dag van morgen. Snel weer naar het appartement, rugzakje inpakken en vroeg naar bed. Run-eat-sleep-repeat dus.

img 0853

Zoals ik al aangaf een flow waarin geen ruimte is om toe te geven aan andere zaken. Toen echter de finish gehaald was, de afsluitende partyavond achter de rug, sloeg de algehele vermoeidheid genadeloos toe. Fysiek zat ik er behoorlijk doorheen, ik was heel moe, en emotioneel viel het ook zeker niet mee, maar wat was het een geweldige ervaring. 7 dagen onderweg te zijn met 300 teams vanuit Garmish Partenkirchen (D) naar Brixen (I). Je start als individuen en finisht als een grote vriendengroep. 

Hans Dickhout

https://transalpine-run.com/en/ . 

Last modified on zaterdag, 22 september 2018 13:44
Login to post comments